அத்வைதம் கூறும் மூன்று அவஸ்தைகள்

 

அத்வைத வேதாந்தம், மனித வாழ்க்கையையும், அதன் அனுபவங்களையும் ஆழமாகப் பார்க்கும் ஞானபாரம்பரியம்.
நாம் அனைவரும் தினமும் மூன்று நிலைகளில் (அவஸ்தைகள்) செல்கிறோம்:

• விழிப்புநிலை

• கனவுநிலை

• நித்திரைநிலை

இந்த மூன்றையும் ஆதாரமாக கொண்டு, அத்வைதம் ஒரு அதீத உண்மை — தான் யார் என்பதற்கான ஞானத்தை அளிக்கிறது.

---

1. ஜாக்ரத் (விழிப்பு) அவஸ்தை

இது நாம் உணர்வுகளின் மூலமாக உலகத்தை அனுபவிக்கிற நிலை.

இங்கே:

• உடல், இन्द्रியங்கள், மனம் ஆகியவை செயல்படுகின்றன.

• 'நான் உடல்', 'இது உலகம்', 'அவன் நண்பன்' என்பவை எல்லாம் இங்கே உருவாகின்றன.

• கர்மா (செயல்) நடக்கிறது.

• பந்தமும் (பிணைப்பு) இங்கே துவங்குகிறது.

இது ஒருவகையில் வியாவஹாரிகம் – உலகியல்பான உண்மை.

---

2. ஸ்வப்ன (கனவு) அவஸ்தை

இது விழிப்பு நிலையில் உள்ள அனுபவங்களின் சின்னங்களால் உருவான "உள்ளக உலகம்".

இங்கே:

• உடலை பயன்படுத்தவில்லை.

• ஆனால் மனம் செயலில் உள்ளது.

• விழிப்பு நிலையில் சேமித்த நினைவுகள், ஆசைகள், பயங்கள் இங்கு உருவமடைகின்றன.

• வெளி உலகம் இல்லாமல் உள்ளே ஒரு உலகம் உருவாகிறது.

அதாவது, இது பிரதிபாஸிகம் – இழிபட்ட/மாயையான உண்மை.

---

3. ஸுஷுப்தி (ஆழ் நித்திரை) அவஸ்தை

இது ஒருவருக்கும் ஞானமும், கனவும் இல்லாத, ஆனால் பூரண அமைதியுடனான நிலை.

இங்கே:

• எண்ணங்கள் இல்லை

• புலன்கள் செயலற்றவை

• "நான்" என்ற உணர்வும் இல்லாதது

• ஆனாலும், இந்த நிலையையும் பின்னால் நாம் "நான் நித்திரையில் இருந்தேன், எந்ததும் தெரியவில்லை" என்று ஞாபகப்படுத்துகிறோம்

அதாவது, அறிவும், அறியப்படாததுமாக இருந்த நிலை இது.

இது ப்ராஜ்ஞ்யன் என்ற தன்மையின் நிலை – Pure potentiality.

---

4. துரிய (நான்காவது) – மூன்றுக்கும் அப்பால்

மூன்று நிலைகளும் மாற்றமடையும். ஆனால், அவற்றை தாண்டியும், பின்புலமாகவும், என்றும் இருக்கின்ற துரிய நிலைதான் அத்வைத ஞானம் கூறும் சுத்த சாக்ஷி.

துரியம் என்பது:

• விழிப்பையும், கனவையும், நித்திரையையும் பார்க்கும் சாக்ஷி

• அதுவே நம்மை என்றும் ஆதரிக்கிறது

• மாற்றமற்றது, தூயது, சத்தியம்

• இது தான் ஆத்மா, இது தான் பிரம்மம்

ஊபநிஷத்துகள் துரியத்தை “நிஷ்ப்ரபஞ்சம், நிஷ்ப்ரபஞ்சாதீதம், சாந்தம், சிவம், அத்வைதம்” எனக் கூறுகின்றன.

---

5. மண்டூக்ய உபநிஷத்து – அவஸ்தைகளின் தூணாகிய பிரமாணம்

மூன்று அவஸ்தைகள் + துரியம் – இவை அனைத்தையும் சுருக்கமாகவும், ஆழமாகவும் விவரிக்கிற உபநிஷத்து:

மண்டூக்ய உபநிஷத்து

இது கூறுவது:

"அத்வேதம் எனும் ப்ரஹ்மம் – இந்த மூன்றையும் ஆதரிக்கிற, ஆனால் எதனாலும் பாதிக்கப்படாத துரியம்."

---

6. அவஸ்தா திரயா வழியாக ஆத்ம ஞானம்

தினமும் நாம் மூன்று நிலைகள் கடந்து செல்கிறோம் –
இவை யாவும் மாற்றம் அடைகின்றன.
ஆனால், அவற்றை மாற்றமின்றி பார்க்கும் சாக்ஷி மட்டும் எப்போதும் அதேபடி உள்ளது.

அந்த சாக்ஷி தான் – "நான்", ஆத்மன்.
அது தான் – அகண்ட சத்தியமான பிரம்மம்.

---

முடிவுரை

மூன்று அவஸ்தைகள், ஒரு மனிதனின் வாழ்க்கையை மாற்றி அமைக்கும் முக்கியமான ஞானவழிகள்.
அவை மூன்றும் மாயையாகும். ஆனால், அவற்றிற்கும் அப்பாலாக இருப்பவன் தான் நிஜ ஸ்வரூபம்.

நாம் கனவில் கனவைக் கண்டால் – நாம் கனவு அல்ல.
நாம் விழிப்பில் உலகத்தை கண்டாலும் – நாமே உலகம் அல்ல.
நாம் நித்திரையில் எதுவும் அறியாதபோதும் – நாமே அறியாதது அல்ல.

நாம் அவற்றைக் கடந்து நிற்கும் சாக்ஷி – அது தான் ஆத்மா – அது தான் துரியம் – அது தான் நம்முடைய உண்மையான நாம்.